Akweny POZŻ

Bytyń(Betyń)
Maksymalna głębokość 41 m,
długość 10,8 km, 
szerokość 2,6 km. 
Dobrze rozwinięta linia brzegowa, wąskie zatoki: 
Lubieska, Drzewoszewska, Krampa i Nakielska. 
Dwie małe wyspy. Brzegi Betynia są w większości lesiste, z występującymi miejscami torfowiskami.

   Jezioro Wielki Bytyń położone jest w północno-zachodniej części Pojezierza Wałeckiego przylegającej do wododziału Gwdy i Drawy. Rzeźba terenu należy do najatrakcyjniejszych w woj. Pilskim.
   W północnej części zlewni Jeziora Wielki Bytyń występują pagórki moren czołowych. Na zachód i południe od jeziora jest morena denna. Po wschodniej stronie jeziora znajduje się niewielko sandr.
   Wymienione formy terenu rozcięte są przez liczne rynny polodowcowe. Deniwelacje terenu osiągają wielkość ok. 50 m. 
   Jezioro wielki Bytyń ma genezę rynnową. Kształt jeziora jest wydłużony i rozczłonkowany na pięć wyraź odciętych się części, z których jedna ma charakter plosa, a pozostałe są długimi zatokami z reguły odgraniczonymi od plosa progami podwodnymi.
   Podstawowe parametry Jeziora Wielki Bytyń są następujące: powierzchnia 877,1 ha, głębokość maksymalna 41 m, głębokość średnia 10,4 m, długość maksymalna 10.800 m, szerokość maksymalna 2610 m, długość obrzeży 37.600 m, powierzchnia wysp 4,2 ha.
   Zlewnia jeziora jest niewielka, co wpływa na znikomą wymianę wód w jeziorze. Dopływa do niego kilka niewielkich strumyków, wypływa jeden ciek - Piławka. Wody Jeziora Wielki Bytyń od 1983r. są podpiętrzone, a jego lustro wznosi się średnio na wysokość 113,25 m n.p.m.

   Jezioro na znacznej długości posiada wysokie strome brzegi porośnięte lasem mieszanym co wpływa na jego niedostępność.
   Dla zachowania wartości przyrodniczych oraz swoistych cech krajobrazu zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 11 maja 1989r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody ( M.P. nr 17 poz. 120) utworzony została rezerwat przyrody nazwa Wielki Bytyń o powierzchni 1826, 73 ha.
W skład rezerwatu poza jeziorami Wielki Bytyń i Bytyniec wchodzą przylegające lasy o powierzchni ok. 897 ha i enklawy łąk o powierzchni 39 ha.

Rezerwat w ograniczonym stopniu udostępniony został dla turystyki i wypoczynku. 
 

  Wyznaczone zostały:

akweny dla żeglarstwa i innego sprzętu pływającego,
szlaki turystyczne i punkty widokowe - dla turystyki pieszej i rowerowej
kąpieliska i miejsca do kąpieli
odcinki brzegów do wędkowania
miejsca do biwakowania i parkowania pojazdów
Wałeckie Pojezierze, region naturalny w północno-zachodniej Polsce, część Pojezierza Południowopomorskiego położona pomiędzy Równiną Drawską (na zachodzie) a doliną Gwdy (na wschodzie), na północ od Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej. Powierzchnia 1861 km2. Falistą wysoczyzną morenową urozmaica kilka równoległych do siebie wałów, związanych ze starszymi od pomorskiej fazami ostatniego zlodowacenia. Obszar wznosi się maksymalnie do 207 m n.p.m. (góra Dąbrowa). Największe jezioro Betyń zajmuje 8,81 km2. Obszary leśne nieznacznie przeważają nad rolniczymi. 

Na tym terenie działa kilka Klubów zrzeszonych w POZŻ:

1. AKŻ Wałcz mający swoją bazę w Nakielnie i Próchnówku

2. KŻ Kliwer Piła z bazą w Drzewoszewie

3. Klub Żeglarski "Szkwał" - Drzewoszewo

4. Klub Żeglarski "Żagiel" Piła  - Drzewoszewo

5. Turystyczny Klub Żeglarski "Bryza" - Drzewoszewo

Kontakt z Klubami znajdziecie TUTAJ